شماره ۶ - ای که داری هوس لعل لب جانان را

ای که داری هوس لعل لب جانان را
تا لبش را به لب آری، به لب آری جان را ۱

زهر پیماید اگر خواهم از او آب حیات
درد افزاید اگر خواهم از او درمان را ۲

دل ویران من آباد شد از دست غمش
خواجه تعمیر کند خانقه ویران را ۳

حسن را طرفه غروری است، که پور یعقوب،
داد رجحان به زلیخا، ستم زندان را ۴

دل ما را مشکن ای صنم سنگین دل
شیشه دانی تو که پهلو نزند سندان را ۵

دل اگر منزل دلبر نبود، دل نبود
گو مپرور به درون جلوه گه شیطان را ۶

چه توان کرد، که آن خسرو پیمان شکنان،
شکند طرّه، که این سان شکنم پیمان را ۷

افسر ار سجده به دربار وی آرد شاید
می‌برد سجده گدا بارگه سلطان را ۸