هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از مولانا است که در آن از مفاهیمی مانند عشق، وفاداری، و زیباییهای طبیعت استفاده شده است. شاعر از ساقی میخواهد که جام می را پر کند و عطر آن را به جانش ببخشد. همچنین، از عشق و رمز و رازهای آن سخن میگوید و به داستانهای عاشقانه مانند لیلی و مجنون اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (هرچند به صورت نمادین) ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۱۶ - بیا ساقی کرم کن جام می را
بیا ساقی کرم کن جام می را
معطر کن مشام جان کی را ۱
به نام ایزد، گلی دارم که هرگز،
نبیند آفت تاراج دی را ۲
ز رمز عاشقی یک حرف گفتند
شرر در بند بند افتاد نی را ۳
که سوی منزل لیلی برد پی،
اگر مجنون نپوید راه حی را ۴
بر آن بلبل بباید زار بگریست،
که گل نشنیده باشد بانگ وی را ۵
گر آن دلدار افسر عهد بشکست
تو مشکن تا توانی عهد وی را ۶
معطر کن مشام جان کی را ۱
به نام ایزد، گلی دارم که هرگز،
نبیند آفت تاراج دی را ۲
ز رمز عاشقی یک حرف گفتند
شرر در بند بند افتاد نی را ۳
که سوی منزل لیلی برد پی،
اگر مجنون نپوید راه حی را ۴
بر آن بلبل بباید زار بگریست،
که گل نشنیده باشد بانگ وی را ۵
گر آن دلدار افسر عهد بشکست
تو مشکن تا توانی عهد وی را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - هر آن مرغی که میبندند در گلزار بالش را
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - در آن گلشن، که آرند از قفس بیرون هزارش را،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
