شماره ۳۴ - ای بی وفا که عمری سازیم با جفایت

ای بی وفا که عمری سازیم با جفایت
با ما سری نداری بازیم سر به پایت ۱

بس خون که در دل افتاد از بوی باده تو
بس پای کو به گل ماند از حسن دست خایت ۲

غوغای عهد ضحاک یکباره خیزد از خلق
بر دوش اگر ببینند آن طرّه دوتایت ۳

ما را و مدعی را در بزم عشق قربی است
کو از شراب بی خود ما مست از لقایت ۴

ما رأی خویشتن را باری عدم شمردیم
ایدون هر آنچه خواهی میکن که رأی رایت ۵

گوهر چو قابل افتد گویند کش بها نیست
آن گوهری که نبود ای سیم تن بهایت ۶