شماره ۳۵ - امروز همه خرّمی دولت دین است

امروز همه خرّمی دولت دین است
این است که این دولت دارای زمین است ۱

شاهد که دهی در عوضش سیم بناگوش
ما را که دل اندر خم زلف تو رهین است ۲

آن رخ نه که بر سرو قدت ماه منوّر
و آن تن نه که در پیرهنت درّ سمین است ۳

جان پیش لبت دادم و خود طرّفه نگاهت
پیداست که این مُعجز و آن سحر مبین است ۴

خوبیت به حدّی که جهانی بتو مایل
ما را به جهانی سر جنگ و دل کین است ۵

تا جان کرا سوزد و پرتو به که بخشد
آن برق جهان سوز که در خانه زین است ۶

این زلف فرو هشته بر آن روی نگارین
یا زنگیکی معتکف خلد برین است ۷

در کام بد اندیش سرشک آمده، افسر
لعل لب دلدار که چون ماء معین است ۸