شماره ۳۶ - ای که لبت کوثر و رویت بهشت

ای که لبت کوثر و رویت بهشت
بی تو عذاب است مرا گشت کشت ۱

شور توام از سر و مهرت ز دل
می نشود گر بشود خاک خشت ۲

با تو مرا هرچه بود زشت، خوب
بی تو مرا هرچه بود خوب، زشت ۳

سیم و زر از بهر نثارت نکوست
مرد نبرد آن که بمُرد و بهشت ۴

بر رخ آن ماه به خطّ غبار
خامه صنعت غم افسر نوشت ۵