هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و مستی معنوی سخن میگوید. او از مفاهیمی مانند باده، عشق، سوز و گداز دل، و فریدون و جم یاد میکند تا به تجربههای روحانی و عرفانی اشاره کند. شاعر تأکید میکند که بدون چشیدن طعم عشق، زندگی معنایی ندارد و دلش همچون شمع در آتش عشق میسوزد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند باده و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۰ - چشمه حیوان بر ارباب هوش
چشمه حیوان بر ارباب هوش
چیست لب مغ بچه باده نوش ۱
افسر و دیهیم فریدون و جم
نیست مگر خم می، می فروش ۲
می نچشی نشئه صهبای عشق
همچو سبو گر نکشندت به دوش ۳
دل شده چون شمع به سوز و گداز
امشبم از عشق تو مانند دوش ۴
گوش فلک را نشوم گوش وار،
تا نکشم حلقه عشقت به گوش ۵
افسر، اگر پخته عشقش نه ای،
چون خم می ز آتش غیرت بجوش ۶
چیست لب مغ بچه باده نوش ۱
افسر و دیهیم فریدون و جم
نیست مگر خم می، می فروش ۲
می نچشی نشئه صهبای عشق
همچو سبو گر نکشندت به دوش ۳
دل شده چون شمع به سوز و گداز
امشبم از عشق تو مانند دوش ۴
گوش فلک را نشوم گوش وار،
تا نکشم حلقه عشقت به گوش ۵
افسر، اگر پخته عشقش نه ای،
چون خم می ز آتش غیرت بجوش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - آیم از دیر مغان سرخوش و مست و مدهوش
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - بر دوش فکند زلف را دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
