شماره ۱۳۵ - ای ماه پریچهر مطبوع خصایل

ای ماه پریچهر مطبوع خصایل
ای سرو صنوبر قد خورشید شمایل ۱

آن زلف چو شام تو که پرورده صبح است
بر تیرگی بخت دل ماست دلایل ۲

پیداست که بر فرق کند خاک تحسر،
آن دست که بر گردن تو نیست حمایل ۳

پرورده خون دل و سرچشمه چشم است
سرو تو که با سرکشی آمد متمایل ۴

ای دوست تویی از من و من از تو دریغا
کاغیار میان من و تو آمده حایل ۵

تا خاک شود پیکر و آنگه بردش باد،
هرگز نشود از دل ما مهر تو زایل ۶

آن نقطه موهوم که گویند دهانش،
هیچ است و عجب این که کند حل مسایل ۷

تا سوخت مرا آتش عشق تو دل و جان
از آب بصر یکسره شستیم رسایل ۸

بر زلف تو تنهاست نه مایل دل افسر،
بسیار دل این سلسله را آمده مایل ۹