شماره ۱۶۰ - ما که از صهبای جام عشق تو مستیم

ما که از صهبای جام عشق تو مستیم
بر سر بازار نام و ننگ نشستیم ۱

تا تو ببینی و باز زخم نو آری،
پاره دل را نهاده بر کف دستیم ۲

عمر دگر کو، که ما ز عقده آن زلف،
رشته عمری که داشتیم گسستیم ۳

تا نکند باز پاره حلقه زنجیر
این دل دیوانه را به زلف تو بستیم ۴

تا چه کند بخت حالیا، که در این شهر
عاشق و بدنام و رند و باده پرستیم ۵

در هوس جام باده لب خوبان،
بی می و ساقی خراب و بی خود و مستیم ۶