شماره ۱۶۲ - ای چشمه خورشید تو، آسایش جانم

ای چشمه خورشید تو، آسایش جانم
اندوه غمت، خوب تر از عیش جهانم ۱

جسمی که از او روح جدا گشته چسان است
ای راحت جان، بی تو من خسته چنانم ۲

در چشم بداندیش بود تیر تهمتن
تیر تو اگر بگذرد از پشت کمانم ۳

از حسرت آن موی میانی که تو داری
دریاب، که باریک تر از موی میانم ۴

از دیده ببارم همه دم خوشه مرجان
یاقوت لبت گر نشود قوت روانم ۵

در عشق تو هم بانگ جرس آمده افسر
ای وای، اگر نشنوی آوای فغانم ۶