شماره ۱۶۵ - چه حاجتم بود از جام باده من که مدامم

چه حاجتم بود از جام باده من که مدامم
بود ز هجر بتان اشک دیده، باده و جامم ۱

به شامم ار بنمایند رو چه حاجت صبحم
به صبح ار بگشایند مو چه منّت شامم ۲

که از اشارت ابرو همی کشند به تیغم
که از سلاسل گیسو همی کشند بدامم ۳

یکی منم که به عالم ز فیض روی نکویان
ندیده کامی و رسوای خاص و شهره عامم ۴

میان عاقل و دیوانه هست فرقی و لیکن
من اندر این متحیر که ز این میانه کدامم ۵

مرا مگوی که بگذر ز عشقبازی و رندی
اگر منم که بر این آستان همیشه غلامم ۶

ز فرّ بخت بجائی رسیده پایه ام افسر
که پنج نوبت عشق بتان زنند بنامم ۷