بخش ۳۷ - صفت رمّال

رمّال که از غمش چو نالم
دارد خبری ز کلّ حالم ۱

آن شوخ مرا ز حُسن گل بوش
چون قرعه نموده خانه بر دوش ۲

ویران دل من که وقف یار است
چون خانه ی رمل بی حصار است ۳

از دیدن او دو چشم پُر خون
آتش ریزد چو شمع وارون ۴

از سیر جمال آن پریوش
شد متصل آب من به آتش ۵

یاران از من کشند محنت
شرمنده شدم از این جماعت ۶

خون در دلم از غم رفیق است
در عشق چه سازم این طریق است ۷