بخش ۳۹ - صفت تیرگر

از دیدن تیرگر دل زار
گردید نشان تیرآزار ۱

چون ضعف بدن مرا تراشید
از گوشه ی چشم پوی من دید ۲

چوبی که به دست او شود تیر
زود است، شود به چشم شوق او دیر ۳

در دل از بس که شوق دارد
در شاخ چو برگ پر بر آرد ۴

هر تیر به شاخ خویش از این کام
انگاره بود چو رگ در اندام ۵

هر شاخ ز ذوق تیر گشتن
سوزن دانیست پر ز سوزن ۶

از دیدن روی او زمین گیر
گرد سر خویش گشته چون تیر ۷

در پا دارد اگر چه پیکان
دایم باشد چو تیر خندان ۸