خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان میکند که ترجیح میدهد همیشه به یاد معشوق باشد، حتی اگر این یادآوری همراه با رنج و جفا باشد. او تأکید میکند که هرچند این یادآوری ممکن است بیهوده به نظر برسد، اما نمیتواند معشوق را فراموش کند یا او را به باد دهد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۱۶ - آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد
آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد
و آن به که نیارم از جفاهای تو یاد ۱
گر چه به خیال تست بیهوده و باد
بیهوده ترا به باد نتوانم داد ۲
و آن به که نیارم از جفاهای تو یاد ۱
گر چه به خیال تست بیهوده و باد
بیهوده ترا به باد نتوانم داد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۵ - آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۷ - ما را به جز از تو عالم افروز مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.