هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که ترجیح میدهد همیشه به یاد معشوق باشد، حتی اگر این یادآوری همراه با رنج و جفا باشد. او تأکید میکند که هرچند این یادآوری ممکن است بیهوده به نظر برسد، اما نمیتواند معشوق را فراموش کند یا او را به باد دهد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۱۶ - آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد
آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد
و آن به که نیارم از جفاهای تو یاد ۱
گر چه به خیال تست بیهوده و باد
بیهوده ترا به باد نتوانم داد ۲
و آن به که نیارم از جفاهای تو یاد ۱
گر چه به خیال تست بیهوده و باد
بیهوده ترا به باد نتوانم داد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۵ - آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۷ - ما را به جز از تو عالم افروز مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.