رباعی ۱۱۵ - آن را شایی که باشم از عشق تو شاد

آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
و آن را شایم که از منت ناید یاد ۱

با این همه چشم زخم ای حورنژاد
در راه تو بنده با خود و بی خود باد ۲