خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان میکند که عشق به معشوق او را شاد میکند و از هرگونه منت و یادآوری آن بینیاز است. با این حال، از چشمزخم معشوق میترسد و آرزو میکند که در راه عشق، هم با خود و هم بیخود باشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی بیشتری دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیدهتر مانند «بیخودی» و «چشمزخم» ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۱۵ - آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
و آن را شایم که از منت ناید یاد ۱
با این همه چشم زخم ای حورنژاد
در راه تو بنده با خود و بی خود باد ۲
و آن را شایم که از منت ناید یاد ۱
با این همه چشم زخم ای حورنژاد
در راه تو بنده با خود و بی خود باد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۴ - چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۶ - آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
