رباعی ۱۱۹ - آب از اثر عارض تو می گردد

آب از اثر عارض تو می گردد
آتش زد و رخسار تو پر خوی گردد ۱

گر عاشق تو چو خاک لاشی گردد
چون باد به گرد زلف تو کی گردد ۲