هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف لذتهای زندگی، عشق و مینوشی میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد تا غمها را فراموش کند، به زیباییها بنگرد و از لحظات لذت ببرد. همچنین، اشاراتی به عشق و زیبایی معشوق دارد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و اشاراتی به مینوشی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک کامل عمق معنایی آن نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳ - بیا زچهره ی گلگون می، نقاب انداز
بیا زچهره ی گلگون می، نقاب انداز
به جام چون مه نو، جرم آفتاب انداز ۱
گهی زعنبر خط، عود تر در آتش نه
گهی زپسته، نمک در دل کباب انداز ۲
اگر بخواهی تا صورت پری ببینی
یکی نظر سوی قارور، حباب انداز ۳
مرا به باده کن یک ره و، نکویی کن
که گفته اند:«نکویی کن و به آب انداز» ۴
زبند گیسو، در پای چنگ حلقه فکن
زنور می، به سوی دیوغم، شهاب انداز ۵
گرت بباید تا زلف خود کنی همه پیچ
ز وعده، درشکن زلف خویش، تاب انداز ۶
به جام چون مه نو، جرم آفتاب انداز ۱
گهی زعنبر خط، عود تر در آتش نه
گهی زپسته، نمک در دل کباب انداز ۲
اگر بخواهی تا صورت پری ببینی
یکی نظر سوی قارور، حباب انداز ۳
مرا به باده کن یک ره و، نکویی کن
که گفته اند:«نکویی کن و به آب انداز» ۴
زبند گیسو، در پای چنگ حلقه فکن
زنور می، به سوی دیوغم، شهاب انداز ۵
گرت بباید تا زلف خود کنی همه پیچ
ز وعده، درشکن زلف خویش، تاب انداز ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - کسی کاو عقل دور اندیش دارد
گوهر بعدی:شماره ۴ - بیا چو غنچهٔ تر، خیمه زن برابر گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
