شماره ۵۰ - بی قرارم از فراق یار یار من کجاست

بی قرارم از فراق یار یار من کجاست
مایه ی آرام جان بی قرار من کجاست ۱

روزگاری شد که روز من سیاه است آن کزاو
تیره شد هم روز من هم روزگار من کجاست ۲

بود از شمع رخ ماهی فروزان محفلم
آن چراغ محفل شبهای تار من کجاست ۳

هر که غمگین است او را غمگساری هست و، من
مردم از بی غمگساری، غمگسار من کجاست ۴

هر کجا رفتم ندیدم نشان زان نازنین
یارب امید دل امیدوار من کجاست ۵

نیست در دستم عنان دل خدا را دوستان
آنکه برد از کف عنان اختیار من کجاست ۶

شد گل عشقم ز غم پژمرده آن کزوی، رفیق
موسم دی گشت ایام بهار من کجاست ۷

در کشوری که آن بت عاشق فریب است
هر سو هزار عاشق حسرت نصیب است ۸

هر درد را طبیب کند چاره، چاره چیست
این درد را که بر دل من از طبیب هست ۹

بر جان و دل نه جور حبیب است بس مرا
جور حبیب هست و جفای رقیب هست ۱۰

در کوی تو غریبم و بی کس گهی بپرس
احوالم از سگان درت کان غریب هست؟ ۱۱

بازآ که تا تو رفته ای از دیده و دلم
نه طاقت [ و ] قرار و نه صبر [ و ] شکیب هست ۱۲

مشمار سهل قطع بیابان عشق را
کش هر قدم هزار فراز و نشیب هست ۱۳

باشد رفیق گر به تو آن بی وفا مرنج
با سرو گل نه فاخته و عندلیب هست (؟ ) ۱۴