شماره ۳۱۴ - چنان گشته ام ناتوان از جدایی

چنان گشته ام ناتوان از جدایی
که نتوان دگر شد چنان از جدایی ۱

مه هستیم یافت نقصان ز دوری
گل عشرتم شد خزان از جدایی ۲

گمان داشتم کز جدایی بمیرم
یقین شد مرا این گمان از جدایی ۳

بیا تا ز بوی مزارم بدانی
که اینجا یکی داده جان از جدایی ۴

نخواهم زمانی جدا زیست از تو
دهم جان زمان تا زمان از جدایی ۵

جدایی مکن تا توانی که ما را
از این بیش نبود توان از جدایی ۶

رفیق از جدایی عجب گر نمیرد
رسیده است کارش به آن از جدایی ۷