شماره ۱۳ - رو ترش ار کنی همی محتملم عتاب را

رو ترش ار کنی همی محتملم عتاب را
ور همه تلخ تر دهی منتظرم جواب را ۱

با لب نوش پرورت نیست کبابم آرزو
هست تفاوت این قدر مست تو و شراب را ۲

ز آن گل رخ به غنچگان پاک کنی عرق مکن
بوی فزون کند همی تابش خور گلاب را ۳

سیل سرشک چشم من بسته شود به آستین
گر همی از گریستن منع توان سحاب را ۴

داد به باد نیستی هجر تو خاک هستیم
زانکه در آتش است جان ماهی دور از آب را ۵

مهر رخت به یک نظر پیر جوان کند ز سر
دور قمر به عکس اگر شیب کند شباب را ۶

درد فراق و صبر من می نکند برابری
صعوه ناتوان کجا پنجه زند عقاب را ۷

خسرو حسن خویش گو از دل ما سکون مجو
شه ز خراج بگذرد مملکت خراب را ۸

نیست صفایی ار ترا جای به صدر بزم او
بس که به جنب بندگان بوسه زنی جناب را ۹