شماره ۲۰ - کنون که سایهٔ تیغ تو بر سر است مرا

کنون که سایهٔ تیغ تو بر سر است مرا
چه غم ز تابش خورشید محشر است مرا ۱

به قتل من نهراسی ز داد خواهی غیر
که خون بها ز تو یک زخم دیگر است مرا ۲

کفن قبا کنم از شوق در قیامت نیز
که این لباس در آنجا نه در خور است مرا ۳

سرم به حلقه ی فتراک اگر چه بربندی
که باز شور وفای تو در سر است مرا ۴

اگر به حشر هم از لعل و رخ دهی کامم
چه احتیاج به فردوس وکوثر است مرا ۵

کمال شوق عنانم زکف رها نکند
وگرنه نقض وفای تو باور است مرا ۶

دریغ کز شش و پنج سپهر شعبده باز
مدام مهره ی طالع به ششدر است مرا ۷

عتاب خشم پسنان عنایت است و خوشم
به بخت خویش که یاری ستمگر است مرا ۸

دلم خوش است صفایی به صبح وصل هنوز
که شام هجر صبوری میسر است مرا ۹