شماره ۲۱ - بس که دشنام دهی چون شنوی نام مرا

بس که دشنام دهی چون شنوی نام مرا
یک نفر نیست که آرد به تو پیغام مرا ۱

این تویی بر سر من سایه ز مهر افکندی
یا همایی به غلط ساخته وطن بام مرا ۲

از در رحمت اگر پرده ز رخ برفکنی
صبح بی منت خورشید دمد شام مرا ۳

کیش زردشت به روی تو گرفتم تا بست
کفر زلف سیهت بازوی اسلام مرا ۴

آشیان رفت درآن حلقه ی زلف از یادم
تا به گلزار رخ آویخته ای دام مرا ۵

پیش بردم به صبوری همه جا وآخر عمر
بردی از نیم نظر حاصل ایام مرا ۶

جان به لب آمد و یک دم به دهانت نرسید
حسرتی ماند دمادم لب ناکام مرا ۷

ما درین بادیه مردیم خوشا زنده دلی
که از این وقعه بر او مژده دلارام مرا ۸

شد یقینم به شهادت که صفایی ز نخست
بر سعادت شده تقدیر سرانجام مرا ۹