شماره ۷۵ - مرا درد از شکیبایی فزون است

مرا درد از شکیبایی فزون است
که دل در سینه چندین بی سکون است ۱

ز احوالم چه پرسی کاشک خونین
گواهم بر جراحات درون است ۲

بگوخود بی تو چون پایم که در هجر
عنان طاقت از دستم برون است ۳

مهل بار فراقم بردل ریش
که آن غم بیش از این یک قطره خون است ۴

مرا دور از لبت هر لحظه در جام
به جای می سرشک لاله گون است ۵

به عین رحمتم یک ره نظر کن
که اشکم در رهت رشک عیون است ۶

خدا را از دل خود پرس باری
که شوقم بر وصالت چند و چون است ۷

مرا گه درد و گه درمان فرستاد
ندانستم که عشقت ذوفنون است ۸

خوری در دوستی خونم دریغا
که چرخم خصم و بختم باژگون است ۹

به سودایت نشاطی دارم اما
نشاطی کم به صد غم رهنمون است ۱۰

ز عهد زر به مهرت بسته میثاق
نه این سودا مرا در سر کنون است ۱۱

صفایی را ز رسوایی مترسان
که با عشقت خردمندی جنون است ۱۲