شماره ۸۳ - سوای دل که به ترک تو مایل افتاده است

سوای دل که به ترک تو مایل افتاده است
کجا قتیل به سودای قاتل افتاده است ۱

گواه صدق و ارادت بس است عاشق را
که پیش دیده ی معشوق بسمل افتاده است ۲

مرا خیال تو خطی به لوح سینه نگاشت
که نقش غیر توام داغ باطل افتاده است ۳

سحاب خشم تو بارد چنان تگرگ جفا
که کشت زار وفا هیچ حاصل افتاده است ۴

دلا طمع ببر از نوش آن لبان خموش
که نیش غمزه ی او سهم سایل افتاده است ۵

بگو به ناقه الاساربان که تند مرو
ترا به دوش و مرا بار بر دل افتاده است ۶

شب افتاب نتابد فروغ طلعت دوست
به طرف بادیه گویی ز محمل افتاده است ۷

خطر مراست که کشتی نشسته در گرداب
ترا چه خطره که پشتی به ساحل افتاده است ۸

به عقل دعوتم از عشق می کند چون شد
که پیر صومعه با علم جاهل افتاده است ۹

سر او فکنده صفایی به پای یار و خموشم
که ره نرفته و بارم به منزل افتاده است ۱۰