شماره ۹۵ - تا غایبی تو اهل صفا را حضور نیست

تا غایبی تو اهل صفا را حضور نیست
با صد چراغ بزم مرا بی تو نور نیست ۱

آنکش به التفات توان کشت دم به دم
خون ریختن به تیغ تغافل ضرور نیست ۲

شاید به قتلم از غم هجران دهی فراغ
وین لطف از مکارم خلق تو دور نیست ۳

ماندم تطاول تو کشم ورنه در رهت
تقصیرم از ندادن جان جز قصور نیست ۴

بر ذیل آستین تو دست وصول نه
و ز خاک آستان تو پای عبور نیست ۵

جاوید اگر جوار توام جایگه دهند
اندیشه ی قصور و تمنای حور نیست ۶

هرگز شراب تلخ و ترش درمذاق من
چون بوسه های لعل تو شیرین و شور نیست ۷

برمن سزد زبان ملامت کنند باز
کم اختیار نیک و بد از باب زورنیست ۸

با لاف دوستی به فراق تو زنده ماند
دیگر مگوی هان که صفایی صبور نیست ۹