شماره ۱۳۳ - از آن دو زلف پریشان که خم به خم دارد

از آن دو زلف پریشان که خم به خم دارد
به هر خمی دل جمعی اسیر غم دارد ۱

ز اشک و رخ همه را سیم و زر به دامان ریخت
کدام شه به گدایان چنین کرم دارد ۲

چرا ز دیده ی مردم نهفته رخ چو پری
اگر نه شرم از او گلشن ارم دارد ۳

دلم به آهوی ببر افکنش نگردد رام
به شیر شرزه نگر کز غزال رم دارد ۴

بگو به پادشه از من که جام جم به کف آر
که صرفه ای نبرد هر که ملک جم دارد ۵

به لطف گو برهان بنده ای زبند بلا
چه چشمت آنکه حصاری پر از حشم دارد ۶

به گاه نزع چه فرق است با گدا شه را
هزار قیصر و خاقان اگر خدم دارد ۷

ز خاطری المی، از دلی غمی بردار
شبان مرا دست که غم خواری غنم دارد ۸

صفای طبع صفایی چه خوش توان دریافت
از این لآلی دلکش که درقلم دارد ۹