هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و ارزش آن سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق او باعث روشنایی و جاودانگی می‌شود. او از تاریکی دل و روشنایی عشق صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که عشق او ارزشمند و ماندگار است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مفاهیم عشق و احساسات پیچیده‌ای که در شعر بیان شده است ارتباط برقرار کنند.

رباعی ۱۸۴ - اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید

اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید
بیشت باید ز عشق من داد نوید ۱

کاندر چشمی تو از عزیزی جاوید
چون دیدهٔ دیده‌ای سیه به که سفید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۸۳ - دی بنده چو آن لالهٔ خندان تو دید
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۵ - ای دیدن تو راحت جانم جاوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.