شماره ۱۴۰ - دلا خواهی توجه با خدا کرد

دلا خواهی توجه با خدا کرد
تغافل بایدت از ماسوا کرد ۱

بدی از دوست با نیکی ز بدخواه
خطا بردی گمان کاینها خدا کرد ۲

خدا نشناخت پیغمبر ندانست
هر آنکس کاین دو را از هم جدا کرد ۳

ادای شکر حق باید دریغا
که نتوان شکر احسانش ادا کرد ۴

به نومیدی مگردان روی از این باب
که هر کاری که کرد آخر دعا کرد ۵

نیاز عاشق است و ناز معشوق
که عاجز را قوی شه را گدا کرد ۶

جز آن بیگانه مشرب آشنایی
کجا چندین جفا با آشنا کرد ۷

قفس به ز آشیان و... به از باغ
مرا عشق تو این حالت عطا کرد ۸

به قید خویشتن سختم نگهدار
چرا باید چنین صیدی رها کرد ۹

به گلگشت بهارانت گمان داشت
ز بیرون آمدن عبهر حیا کرد ۱۰

چو دی را در شبستان آرمیدی
به چشم مردم از رخ پرده وا کرد ۱۱

صفای دل محقر کلبه ام را
صفایی روضه ی دار الصفا کرد ۱۲