هوش مصنوعی: این متن شعری است که از درد عشق و بی‌توجهی معشوق سخن می‌گوید. شاعر از نادیده گرفته شدن احساساتش، بی‌اثری اشک‌ها و فغان‌هایش، و سنگدلی معشوق شکایت دارد. همچنین، به ستایش معشوق و بیان رنج‌های خود می‌پردازد و امیدوار است که روزی عدالت برقرار شود.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق، ناامیدی و درد عشق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی موجود در شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۸۵ - اگر سرشک منت خاک راه تر نکند

اگر سرشک منت خاک راه تر نکند
ترا ز حالت من دیگری خبر نکند ۱

ریاض حسن ترا خرمی است اردی و دی
مگر به باغ تو باد خزان گذر نکند ۲

ستودن تو دریغ آیدم به سنگدلی
ور از هزار فغانم یکی اثر نکند ۳

جفا به اهل وفا خاصه داد خواهان کی
رواست کو ستمت در جهان سمر نکند ۴

به خاکساری ما صد هزارت استغناست
که گفت لابه ی کس در بتان ثمر نکند ۵

مگربه خاک درت خضر آب حیوان را
کند معاوضه کز زندگی ضرر نکند ۶

بر آن سرم که کنم خاک درگهت سر خویش
اگر ز رشک مرا چرخ دربدر نکند ۷

ز بسط و طول صفایی ملول خواهم شد
اگر بیان غم خویش مختصر نکند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - عقل را گیسوی لیلی طلعتان مجنون کند
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - گر مهم چو مهر ز آن جمال و چهر با شروط مهر دلبری کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.