شماره ۲۱۷ - مرا هست امشب بتی درکنار

مرا هست امشب بتی درکنار
که رویش گلم در نظر کرده خوار ۱

ز چهرش به مینو مرا نیست میل
ز لعلش به کوثر مرا نیست کار ۲

ز لب غیرت لعل های بدخش
ز زلف آفت مشک های تتار ۳

به رخ داغ گل های باغ بهشت
به بو رشک انفاس باد بهار ۴

شب و روز می آیدم در نظر
دو چهرش دو ماه و دو زلفش دو مار ۵

چنان ماه و ماری که چه شب چه روز
نه این را غروب و نه آن را قرار ۶

چه ماری که با ماه پهلو زده
چه ماهی که با مار دارد جوار ۷

ولی مار او را نباشد گزند
ولی ماه او را نگیرد غبار ۸

چو خاکش به پا سر نهادم و لیک
از این هدیه گشتم بسی شرمسار ۹

جفا همچو صبر منش بی درنگ
وفا همچو مهر منش پایدار ۱۰

به غم خواری و مهربانی و لطف
چو عهد صفایی دلش استوار ۱۱