هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر به توصیف معشوق و زیبایی‌های او پرداخته است. او از تشبیه‌هایی مانند سرو، ماه، و حورالعین برای توصیف معشوق استفاده می‌کند و احساسات خود را نسبت به جدایی و دشواری‌های آن بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از تشبیه‌ها و اصطلاحات ادبی可能需要 سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۲۲۰ - رسد چندانکه از ترکانم آزار

رسد چندانکه از ترکانم آزار
کند مهر تو افزون در دلم کار ۱

ز دیدار توام باور شد امروز
که حور این نشئه نیز آید پدیدار ۲

نه سروت می توان گرفتن به قامت
نه ماهت می توان خواندن به رخسار ۳

کدامین ماه می گنجد در آغوش
کدامین سرو می آید به بازار ۴

چه سرو است آنکه بارش ماه و خورشید
چه ماه آنکه برجش باغ و گلزار ۵

تنک ریزی چو فرمایی تبسم
شکر بیزی چو بازآیی به گفتار ۶

شکر خندت تنک ریزد به خرمن
شکر بیزت شکر ریزد به خروار ۷

جدا گشتن برایت آنقدر سهل
که از رویت جدایی سخت و دشوار ۸

دمی را هم غنیمت دان صفایی
که در دنیاست حور العین ترا یار ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - در این انجام عمر و آخر کار
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - ز خوبان جز تو ای ترک ستمکار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.