هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و دل‌بستگی شدید به معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویر و استعاره‌های مختلف مانند عقرب و مار، زلف و طره، خال و خط، و عناصر طبیعت مانند گل و آتش، احساسات خود را بیان می‌کند. او از رنج‌های عشق و ناکامی‌های خود می‌گوید و زیبایی‌های معشوق را با توصیفات شاعرانه به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد. همچنین، برخی تصاویر مانند مار و عقرب ممکن است برای مخاطبان جوان تر نامناسب باشد.

شماره ۲۲۴ - هر شب از یاد زلف و طره ی یار

هر شب از یاد زلف و طره ی یار
پر بود بسترم ز عقرب و مار ۱

دل ز مژگان و سینه ام ز ابروی
همه شمشیر بار و پیکان زار ۲

زیر و بالا بلند و پست نگر
خال و خطش قرین زلف و عذار ۳

خال مشکین و چهر گلشن سیر
زلف پرتاب و خط سوسن سار ۴

سر موری فتاده در برگل
دم ماری نهاده بر سر خار ۵

یا خلیلی طپیده در آتش
یا کلیمی گرفته در کف مار ۶

هندویی دست بسته با زنجیر
و آفتابی نشسته در زنجار ۷

چهر او بین اگر ندیدستی
آتش سرد و آب آتشبار ۸

لب و دندان او مگو به مثل
در خندان و لعل شکر خوار ۹

نقل شور و شراب شیرین است
امتحان را چشیده ام صد بار ۱۰

تا صفایی اسیر عشق نشد
نشد از بخت خویش برخوردار ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - دست عشقم گشود جایی بار
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - با صبا همره است نکهت یار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.