رباعی ۱۹۵ - ای روی تو رخشنده‌تر از قبلهٔ گبر

ای روی تو رخشنده‌تر از قبلهٔ گبر
وی چشم من از فراق گرینده چو ابر ۱

من دست ز آستین برون کرده ز عشق
تو پای به دامن اندر آورده به صبر ۲