خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که در آن شاعر از دردها و رنج‌های عاطفی خود سخن می‌گوید. او از بی‌تفاوتی معشوق، ناامیدی از زندگی، و احساس تنهایی و درماندگی می‌نالد. همچنین، به مفاهیمی مانند مهر و کین، وصل و هجران، و امید و ناامیدی اشاره می‌کند.

متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و مرگ ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال سنگین باشد.

مشاهده کامل

نهی مرهم به زخمم یا کنی ریش
بود کی با توام پروایی از خویش

به حال مهر و کین روی سوی من باش
چه جلابم فرستی یا دهی بیش

خوشم تا با منت باشد توجه
دهی نوشم به رحمت یا زنی نیش

به وصل از یاد هجرانت ملولم
نیرزد قرب با این مایه تشویش

نشاندی تیرسان نالان به خاکم
ز شست ترک ای ترک جفا کیش

ز ترس مدعی گم گشته ام را
کجا دارم ز کس یارای تفتیش

ندانم از کجا این دردها را
کنم درمان که هست از صبر من بیش

به مرگ از زندگی بیزاریم داد
بسی منت به دوشم از بد اندیش

لباس عاریت چو از هردو شد سلب
چه دانی فرق دولتمند و درویش

صفایی رو به اسباب خدا داشت
امید ار داشت از بیگانه یا خویش

وگرنه ما سوی الله مردگانند
ز غیر زنده کی کاری رود پیش

«صفایی جندقی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir