شماره ۲۷۲ - به دست اگر چه متاعی به جز گناه ندارم

به دست اگر چه متاعی به جز گناه ندارم
ولی چه چاره که غیر از درت پناه ندارم ۱

هم از تو پیش تو نالم خلاف مردم عالم
کجا روم که جز این در گریزگاه ندارم ۲

کم نداد پناهی تو ره به خویشتنم ده
که آشکار و نهان غیر سوی تو راه ندارم ۳

بهای وصل تو بسیار و من بضاعتم اندک
به خورد عشق دریغا که دستگاه ندارم ۴

از این نوای دمادم و زین سرشک پیاپی
به دیده اشک نماند و به سینه آه ندارم ۵

بریز خون من امشب کجا مجال تظلم
مرا که روز قضا جز یکی گواه ندارم ۶

به یمن عشق تو عمری است ای گدای تو شاهان
که هیچ بیم و امید از گدا و شاه ندارم ۷

گرم ز فرط کرم روسفید خواهی و فارغ
به حشر واهمه از نامه ی سیاه ندارم ۸

به تاج زر نتوان سر ز راه برد صفایی
مرا که بر سر کویشبه سر کلاه ندارم ۹