شماره ۲۷۳ - تار گیسوی تو برگردن دل سلسله دارم

تار گیسوی تو برگردن دل سلسله دارم
کی تن اندر پی هر سلسله مویی یله دارم ۱

روزگاری است که در رهگذر صدق و ارادت
جان و تن بهر نثار قدمت یکدله دارم ۲

سعی سودی نکند ورنه من از راه امانی
پای دل در طلب دوست پر از آبله دارم ۳

وعده ی وصل به تأخیر مینداز خدا را
تاب کو صبرکجا من چو تو کی حوصله دارم ۴

پاس پیمان وفای تو مرا بند زبان شد
ورنه از دست جفای تو هزاران گله دارم ۵

بی رخت روز مرا تیره تر از طره ی خود بین
گر چه شب ز آتش دل مصطبه پر مشعله دارم ۶

از میانت که نشد هیچ کس آگه به حقیقت
با تو باریک تر از موی بسی مسئله دارم ۷

از کجا گوش کنم موعظه پیر خرد را
منکه چون عشق جوان بخت یکی عاقله دارم ۸

تا چه حاصل بود آخر سفر عشق بتان را
منکه زادم همه خوف است و رجا راحله دارم ۹

بوکز آن یار سفر کرده رسد پیک و پیامی
چشم حسرت گه و بی گه به ره قافله دارم ۱۰

خامه ی خویش به زرگیرم از این چامه صفایی
بوسه ای گر ز دو لعل شکرینش صله دارم ۱۱