شماره ۳۰۵ - شب و روز از غمت در باغ و زندان

شب و روز از غمت در باغ و زندان
در افغانم در افغانم در افغان ۱

کجا بی باغ رویت دل گشاید
ز بستانم ز بستانم ز بستان ۲

بیا و ز دیده بنگر سیل خونین
به دامانم به دامانم به دامان ۳

برون شد نعمت قرب تو از دست
به کفرانم به کفرانم به کفران ۴

چه دولت ها کم از کف زایل آمد
به طغیانم به طغیانم به طغیان ۵

گدازد این سفر هم جان و هم جسم
به هجرانم به هجرانم به هجران ۶

اگر کردی خبر دل خواهدت سوخت
به حرمانم به حرمانم به حرمان ۷

چسان دل آب ناید ز آتش هجر
نه سندانم نه سندانم نه سندان ۸

دریغا کز نظر خوارم فکندند
عزیزانم عزیزانم عزیزان ۹

پریشان نامه ام برخوان صفایی
به جانانم به جانانم به جانان ۱۰