شماره ۳۰۴ - غمت گرفت فضای دلم چنان که در آن

غمت گرفت فضای دلم چنان که در آن
نمانده یکسر مو جای فکرت دگران ۱

به قید زلف تو دل تا کمند الفت بست
گسست رشته مهر و وفای سیم بران ۲

مثال موی و میانت مرا رود ز نظر
اگر دقایق حکمت رود به گوش گران ۳

ملامتم نکند هرکست که دیده و لیک
منت چگونه نیابم به چشم بی بصران ۴

تو بی پدر صنم آن دختری که مادر دهر
ز شوی خویش خجل شد ز زادن پسران ۵

سبک شمردی ومیثاق مهر بشکستی
مگر محبت ما بود بردل تو گران ۶

رسان به قافله سالارم از طریق خلوص
اگر چه بس عقب افتاده ام از هم سفران ۷

خجل مخواه به دل خواه دشمنم ای دوست
بپوش عیب صفایی ز چشم بی هنران ۸