شماره ۳۲۲ - اگر چه دور به فرسنگ هایی از برمن

اگر چه دور به فرسنگ هایی از برمن
ولیک می نروی یکدم از برابر من ۱

هوای آب وصال تو زنده داشت مرا
اگر نه ز آتش هجران گداخت پیکر من ۲

به داغ لعل تو یک چشمزد نشد که نریخت
به طرف دامن رخ دیده عقد گوهر من ۳

دمی نرفت که دور از دهان نوش لبت
نریخت ساقی غم خون دل به ساغر من ۴

ثواب طاعت خود خواهم هم از خدای که ترا
که چهر و لعل تو زیبد بهشت و کوثر من ۵

مرا از آن لب و دندان به نقل و باده چکار
که زین دو باد مهیا شراب و شکر من ۶

مران ز خاک درم تا مگر شبی روزی
سگان کوی تو پایی نهند برسر من ۷

بر آستان تو سرها به عجز خواهم سود
که خاکپای تو گردد طراز افسر من ۸

مرا امید رهایی ز قید زلف تو نیست
اسیر چنگل شهباز شد کبوتر من ۹

دوباره بال گشایم به سیر گلشن انس
قضا اگر از قفس هجر واکند پر من ۱۰

صفایی از تف دل تا رقم زدم نه شگفت
که بوی حسرت وطنم بشنوی ز دفتر من ۱۱