شماره ۳۲۶ - در کیش عشق گرنه مرض شد شفای من

در کیش عشق گرنه مرض شد شفای من
درد تو پس چراست نکوتر دوای من ۱

آنجا که ما به رد و قبول آزمون شدیم
بالای دل فریب تو آمد بلای من ۲

خونم ترا بحل که همان دست رنج تو
افزون بود هزار ره از خون بهای من ۳

شادیم با غم تو ولی ترسم آسمان
نگذارد از حسد که شود آشنای من ۴

از دیگران برید و به ما برد روزگار
عشقت نکو شناخت مرا از وفای من ۵

ننمودم از فراق تو کس راه چاره ای
جز غم که شد به جان سپری رهنمای من ۶

بگداختی در آتش هجران دلت چو موم
بودی اگر تو با همه سختی به جای من ۷

جز ناامیدی من و امید مدعی
حاصل ترا چه بود ز چندین جفای من ۸

مرگ خود از خدای بخواهیم یا رقیب
تا زین دو خود چه خواسته باشد خدای من ۹

از حسن و عشق این دو صفایی به ما رسید
ناز از برای یار و نیاز از برای من ۱۰