شماره ۳۳۱ - جائی که دل مریض و تو گردی طبیب او

جائی که دل مریض و تو گردی طبیب او
غم نیست باشد ار همه دردی نصیب او ۱

با مهر چون تویی چه غم از کین دشمنم
فرخنده بخت هرکه تو باشی حبیب او ۲

زان طوبیم گذشت توان کی که در بهشت
ندهم به باغ ها همه بویی ز سیب او ۳

چون من به وصف حسن رخت هرکه خامه راند
از فرط شرم روسیه آمدکتیب او ۴

از قهر دوست با همه سنگین دلی نرفت
برما اهانتی که رسید از رقیب او ۵

یارا کنی پیاده بگو چون روم که رفت
دل ها عنان گسسته دوان در رکیب او ۶

ترکت ز زلف و غمزه ام آراست لشکری
مشکل که جان به در برم از توپ و تیب او ۷

زنهار برصفایی زارت خدای را
رحمی که چون وفای تو کم شد شکیب او ۸