شماره ۳۳۲ - مسکین کجا رود به شکایت ز دست تو

مسکین کجا رود به شکایت ز دست تو
سرگشته بیدلی که بود پای بست تو ۱

ما هرچه دل به مهر تو بستیم استوار
شد سخت تر به کین دل پیمان گسست تو ۲

در دلبری به زلف تو یک مو گرفت نیست
صد صید دیگر ار ببری مزد شست تو ۳

دانی به فضلم ار بنوازی که نیست باز
رحم و رضا متاع عهد الست تو ۴

تا مدعی درست نداند حدیث ما
با وی سخن کنم همه جا در شکست تو ۵

بی صرف باده مستم از آن منتی شگرف
دارم به دوش جان ز لب می پرست تو ۶

دوری گذشت کز مدد بخت سازگار
بی می مدام سرخوشم از ترک مست تو ۷

ای زلف بس عجب ز تو کآمد درست و راست
بست و گشود ما ز کجی یا شکست تو ۸

با این تطاولات صفایی مگر سپهر
کوته تری نیافت ز دیوار پست تو ۹