شماره ۳۴۸ - دوش مرا در غم تو همدم و هم رای

دوش مرا در غم تو همدم و هم رای
آه سبک خیز بود و اشک گران پای ۱

تا سحر از سینه خاست آه فلک سوز
تاکمر از دیده ریخت اشک شمرزای ۲

مقروح افتاد هم زگریه مرا چشم
مجروح افتاد هم ز ناله مرا نای ۳

گاه به خاکم نشست اشک زمین سیر
گه به سپهرم گذشت آه فلک سای ۴

اشک جهانگیر من دوید بهر جوی
آه فلک گرد من رسید بهر جای ۵

بسترم از آب دیده ماند تراتر
پیکرم از تاب سینه سوخت سرا پای ۶

رفت به چرخم فغان هاویه پیوند
ریخت به خاکم سرشک بادیه پیمای ۷

دیده ام از افتراق گریان چون ناو
سینه ام از التهاب نالان چون نای ۸

شب همه هم راز و هم نشین صفایی
ناله ی جانکاه بود و اشک غم افزای ۹