شماره ۳۵۴ - میثاق دوش را ز اول وفا نکردی

میثاق دوش را ز اول وفا نکردی
و آخر به جای پاداش الا جفا نکردی ۱

سهل است جور خوبان زان غم خورم که هرگز
بربی وفایی خویش نیز اعتنا نکردی ۲

چندان ستم که راندی بر بیدلان ناکام
جبران ما مضی را باری قضا نکردی ۳

یک ره به آب یاری و ز باب غم گساری
گردم ز رخ نشستی دردم دوا نکردی ۴

در بزم باده هر شب تا دل شکسته گردم
دشنام روبرو را مستی بهانه کردی ۵

درحق اهل تسلیم از روی لطف و رأفت
برترک تندخویی خود را رضا نکردی ۶

قانون مهربانی دانم که نیک دانی
دردا که جز تغافل نسبت به ما نکردی ۷

در وصل کشته بودی به کز فراق ما را
بودیم ما سزاوار لیکن به جا نکردی ۸

مفتی به حکم باطل می ریخت خون به خاکم
با احتساب خسروحق گر ابا نکردی ۹

دیدی که چون صفایی در راه قرب جانان
دارای دل نگشتی تاجان فدا نکردی ۱۰