هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که درد دل و رنج خود را نباید از کسانی پرسید که توانایی درک یا کمک به آن را ندارند. او تأکید میکند که نباید از افراد ناشایست درباره مسائل پاک و ارزشمند پرسید و باید به واقعیتها توجه کرد، نه به چیزهای بیاساس.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کرده و آنها را تحلیل کنند.
رباعی ۲۱۰ - درد دلم از طبیب بیهوده مپرس
درد دلم از طبیب بیهوده مپرس
رنج تنم از حریف آسوده مپرس ۱
نالودهٔ پاک را از آلوده مپرس
در بوده همی نگر ز نابوده مپرس ۲
رنج تنم از حریف آسوده مپرس ۱
نالودهٔ پاک را از آلوده مپرس
در بوده همی نگر ز نابوده مپرس ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۰۹ - ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۱ - ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
