شماره ۴۰۵ - از تو ای دوست چه پنهان رهم افتاد به کویی

از تو ای دوست چه پنهان رهم افتاد به کویی
که دل افکند مرا در هوس روی نکویی ۱

دلبری جان شکری پرده دری نکته درایی
گلرخی سرو قدی سنگ دلی سلسله مویی ۲

گل نوشین دهنی سرو صنوبر حرکاتی
سنگ خارا شکنی سلسله غالیه مویی ۳

لعبت لاله عذاری صنم باده گساری
سرکشی سیم تنی نوش لبی نادره گویی ۴

رسدش مو به میان با همه خردی عجب آرم
وین عجب تر که میانش نرسیده است به مویی ۵

خاک دل رفت به بادم به هوای سر زلفی
آب رخ ریخت به خاکم همه از آتش رویی ۶

سوزن و رشته ز زلف و مژه می ساز فراهم
تا مگر زخم مرا زین دو توان کرد رفویی ۷

گر نشیند چه شود بار برین دیده ی گریان
سروی آنسان نکند جای مگر بر لب جویی ۸

صرف جانان شد اگر عمر صفایی مخور انده
جاودان زنده بمانی توکه جان داده اویی ۹