هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و فراق سخن میگوید. او بیان میکند که وجود معشوق دل او را به هوس میبرد و غم دوری از او بسیار سنگین است. شاعر آرزو میکند که اگر بتواند معشوق را به دست آورد، او را از همه پنهان خواهد کرد.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق مانند عشق و فراق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و ادبیات کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۲۱۳ - ای چون هستی برده دل من به هوس
ای چون هستی برده دل من به هوس
چون نیستیم غم فراق تو نه بس ۱
گر چون هستی به دستت آرم زین پس
پنهان کنمت چو نیستی از همه کس ۲
چون نیستیم غم فراق تو نه بس ۱
گر چون هستی به دستت آرم زین پس
پنهان کنمت چو نیستی از همه کس ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۲ - خواندیم گرسنه ما ز دل یار هوس
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۴ - ای من به تو زنده همچو مردم به نفس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
