بند ۷۹ - ازکید خیل کفر خداوند دین دریغ

ازکید خیل کفر خداوند دین دریغ
در خاک و خون طپید به میدان کین دریغ ۱

جم از وفا به صفحه ی خاکش مکان فسوس
دیو از دغا به سینه ی چاکش مکین دریغ ۲

صدری که روح در صف بزمش گزید جای
شد رمح و تیغ در تن وی جاگزین دریغ ۳

قطبی که عرش سایه و او شاخص اوفتاد
یکسان به خاک سایه صفت بر زمین دریغ ۴

قلبی که خون فاطمه اش داد پرورش
در حربگه به خاک سیه شد عجین دریغ ۵

در مقتل آخرین نفسش نیز کس نشد
الا سنان به پهلوی وی همنشین دریغ ۶

تا صف ز صدر مورث تنظیم شرع و کون
غلطید غرق خون به صف از صدر زین دریغ ۷

از حالت رکوع به زانو درآمد آه
بر هیأت سجود به خاکش عجین دریغ ۸

شاهی که فرش بارگهش عرش کبریاست
از جنبش فلک نگرش خاک شین دریغ ۹

آبش به حلق سوخته آخر نریخت کس
جز از دم سیوف دم واپسین دریغ ۱۰

مغلوب شرک آمده توحید و برده دست
اصحاب ظن و وهم بر اهل یقین دریغ ۱۱

از رای سست و سختی روی آل حرب بست
زنجیر کین به بازوی حبل المتین دریغ ۱۲

طول زمان و طی لسان فرض بایدم
اما نه آن به چنگ و نه در کامم این دریغ ۱۳

بس عاجزم ز شرح مصیبات کربلا
از گفت ناتمام خودم شرمگین دریغ ۱۴
در ماتم تو هر چه سرایم کم است باز ۱۵
صد همچو این سفینه نمی ز آن یم است باز ۱۶