بند ۸۲ - چون صدر دین امام مبین مقتدای راد

چون صدر دین امام مبین مقتدای راد
دل سان وحید در صف کرببلا فتاد ۱

آمد به خیمگه پی بدرود اهل بیت
تسکینشان به صبر و تسلی به اجر داد ۲

هم در وداع حمد خدای مجید کرد
ز آن پس زبان به نعت رسول امین گشاد ۳

پس بر فزع وعید و مالی بزرگ راند
بر صابری نوید ثوابی شگرف داد ۴

بگشود عقد خاطر و بربست رای حرب
دل سرد از جدایی و جان گرم بر جهاد ۵

پا در رکاب سخت و لگامش به دست سست
پهلو نبی برابر آن ناکسان ستاد ۶

اتمام حجت از همه در کرده گفت پس
هان ای سر سپه پسر سعد شوم زاد ۷

بیگانه ز آشنای قدیمی کرانه جوی
درباره منت چه شد آن مایه اتحاد ۸

چون شد که سال های درازت زیاد رفت
آن دعوی ارادت و آن لاف اتحاد ۹

عزمت چرا سوابق صحبت به پا فکند
حزمت چرا سو الف الفت ز کف نهاد ۱۰

تعریف جاه و منصب و مالت گر از غرور
یک باره رفت آیت قربی چرا ز یاد ۱۱

با ما مصاف و لاف مسلمانی ای عجب
لعنت بر این نفاق کند شرک و ارتداد ۱۲

گفتم هر آنچه قابل آنی ولی چه سود
اندرز من به گوش قبول تو بود یاد ۱۳

برداشت هر که کامت و نافت هر آنکه چید
بالفطره کاش دست و زبانش بریده باد ۱۴
چار اسبه رو به آتش ممدود می روی ۱۵
هشدار هان که پشت به مقصود می روی ۱۶