بند ۹۳ - صدری که سوده روح به پا صد رهش جبین

صدری که سوده روح به پا صد رهش جبین
در صف به خون و خاک نگون شد ز صدر زین ۱

افراخت اختر تعب از خاک تا سماک
انداخت فرش تعزیت از عرش تا زمین ۲

هر پیکری ز رامش و آرام و امن و فرد
هر خاطری به حسرت و تیمار و غم قرین ۳

سوگ سکون و صبر ز امکان و کون برد
تمکین شد از مکان و تمکن شد از مکین ۴

صد جعبه تیر از پی یک سینه درکمان
صد قبضه تیغ در ره یک جثه در کمین ۵

نادیده ظلمی از همه کیهان کس اینقدر
نشنیده جوری از همه دوران کس این چنین ۶

از جویبار شرع قلم شد چه سروها
با تیشه ی تطاول ارباب کفر و کین ۷

فتحی مبین شکست نمازادت این مصاف
با آنکه بودت از همه سو بی کس معین ۸

با فرط استغاثه یاریت جز دو دست
یک تن نه از یسار برآمد نه از یمین ۹

بر اهل بیت از همه حالات غم فزون
حسرت خورم به حالت بدرود واپسین ۱۰

از دور ماجرای تو تا تن فتاده دور
با آه هم نشانم و با اشک هم نشین ۱۱

قتلم نبود قسمت و مرگم نداد دست
از بی سعادتی نه نصیبم شد آن نه این ۱۲

ز اسلام ناصبین نبود تا در این عمل
چون بنگری بهر یک ازین تخمه مسلمین ۱۳

سبع المثانیش به لسان لیک عقد قلب
ایاک نعبدش نه و ایاک نستعین ۱۴
اسلام خلق را به ریا خود صلا زدند ۱۵
وآتش به دودمان رسول خدا زدند ۱۶