۹۴- تاریخ فوت محمد علی خطر پسر کوچک یغما و برادر صفائی (۱۳۰۲ق)

خطر چون برد بیرون از جهان رخت
بر احوال غریبش سوختم سخت ۱

همی با نفس خود گفتم که هین باز
شد از دنیا یکی ز ارباب دین باز ۲

دریغ حسرتا دردا که هر دم
ز چندین ره قضا افزود دردم ۳

فرو بردند خاری در درونم
که چون گل پای تا سر غرق خونم ۴

سپهر آمیخت داروئی به جامم
که جاوید ازخواصش تلخ کامم ۵

به فرط گریه افتادم ز فریاد
چه بی منت سرشکم داد دل داد ۶

درین ماتم که ماتم گر ثباتم
مگر زین غم هلاک آید حیاتم ۷

اگر کردم فزع بر من نگیرند
برادر مردگان عذرم پذیرند ۸

صفائی آی و در اصلاح خود کوش
چرا از خویشتن گردی فراموش ۹

از این زال عروس آذین بپرهیز
ز دامان مهره مهرش فرو ریز ۱۰

برادر را دعاکن کش به میعاد
ولی در بزم خوبش جای بخشاد ۱۱

که ازنیک و بد اینجا می بماند
خوشا هر کس که خود رفتن تواند ۱۲

به تاریخش رقم کن قصه کوتاه
ریاست نالد از مرگ رئیس آه ۱۳